Χθες κατάφερα και άκουσα ξανά για λίγο μερικούς από τους δίσκους βινυλίου των νεανικών μου χρόνων. Πέρα από τη μουσική με βοήθησαν και στην κατανόηση της αγγλικής γλώσσας. Ποιος θυμάται κάποια από τα παρακάτω συγκροτήματα; Θεωρείτε ότι οι στίχοι και οι μελωδίες των τραγουδιών ήταν καλύτερες τότε ή σήμερα; Smiths The Police Cure Echo and the Bunnymen The Waterboys Everything but the girl Nits Pink Floyd Simple…

Τι να το κάνεις;Σου λένε για το μέλλον λόγια πολλά που είναι κούφια, σου δίνουν περισσότερες υποσχέσεις που είναι κενές, συζητούν για πράξεις που μένουνε στη μέση, σου τάζουν σπίτια που μένουνε στα σχέδια. Κάτι γραμματιζούμενες ελπίδες που μένουνε ελπίδες γιατί φοράνε τις χλαμύδες και κλείνουν τις περσίδες. Τρέχα γύρευε.

Ερ. Τι είναι αυτό, μπαμπά; Βρήκα πολλά τέτοια σε ένα κουτί. Απ. Προ Χριστού, ιστορίες. Ιδρώναμε τη φανέλα σε μια γνωστή ομάδα της εποχής, βαράγαμε το τόπι πέρα δώθε κάθε μέρα και μαθαίναμε να κερδίζουμε και να χάνουμε. Άσε, που κάναμε καλό και στην τσέπη μας γιατί δεν χαλάγαμε όλα τα λεφτά μας στα φλιπεράκια.

- Ερ. Πως βλέπεις τα πράγματα στο μέλλον, προφήτη; - Απ. Ολίγον αναβαθμισμένα, αρκετά ανακατωμένα, κάργα προσημειωμένα και σίγουρα απομακρυσμένα. Με άλλα λόγια, ανεπιτήδευτα δεσμευτικά και ανεξάντλητα χρεωστικά. Αμ pos; Α, να μην ξεχάσω. Έχει για όλους γεμιστά τεκμαρτά στο ψυγείο.

Πες μου μια ατάκα. Κάνε μου μια γκριμάτσα. Πες μου ένα ανέκδοτο. Κάνε μου μια μούτα. Κάνε μου μια μίμηση. Όσοι μπορούν να κάνουν τους άλλους να γελούν, έχουν ένα συγκριτικό πλεονέκτημα τόσο στη δουλειά όσο και στις σχέσεις τους.